5 Temmuz 2012 Perşembe

surat asmak hakkım

gözyaşlarımın ıslattığı

suratımı

asmak zorundayım

kurutmak zorundayım

içimdeki öfkeyi

-sümeyra aktaş-

Kanla Kirlenmis Evrak


Karanlik sözler yaziyorum hayatim hakkinda.

Asklarim, inançlarim isgal altindadir

tabutumun üstünde zar atiyorlar

cebimdeki adreslerden umut kalmamistir

topraga sokuldugum zaman çapa vuran adamlar

denize yaklasinca kumlar ve çakil taslari

geçmis günlerimi asagilamaktadir.



Karanlik sözler yaziyorum hayatim hakkinda.

Ve rüzgar burusturuyor polis raporlarini

kadinlar fazlasiyla günaha giriyorlar

bazi solgun gömleklerin çözük dügmelerinden

çelik tirpan gibi silkiniyor çocuklar

denizin satirlari arasinda.

Gece arsizca kükrüyor pasli beyninde sehrin

küfre yaklastikça inancim artiyor.



Karanlik sözler yaziyorum hayatim hakkinda

öyle yoruldum ki yoruldum dünyayi tanimaktan

saçlarim çok yoruldu gençlik uykularimda

acilar çekebilecek yasa geldigim zaman

aciyla ugrasacak yerlerimi yok ettim.

Ve simdi birçok sayfasini atlayarak bitirdigim kitabin

basindan baslayabilirim.



İsmet Özel




4 Nisan 2012 Çarşamba

fark etmez



kim bile bile yanmayı göze alabildi?



yürekli bir reddiye , onurlu bir protesto eylemi.



sizin dünyanız benim dünyama uymuyor.



ve ben sizi reddediyorum.



siz de beni reddedebilirsiniz.



fark etmez.



28 Şubat 2012 Salı

kelebek sümeyra

BİR AŞK BU KADAR TENHA ;

BİR AH BU KADAR DERİN Mİ OLUR?

SU ANLAYAMAZSA YUNUSUN DÜŞLERİNİ;

KELEBEKLER BOĞULUR...

22 Ocak 2012 Pazar

KIRMIZI BAŞLI İSPİNOZ



Karşıma bir tevafuk eseri çıkan bu kuşu çok sevdim, artık o benim bir parçam ; şifrelerden bir şifre, sırlardan bir sır...
Kimse çözemesin diye daha da büyüsün bu KÖRDÜĞÜM...

8 Aralık 2011 Perşembe

kördüğüm

kör bir düğüm olarak buldum kendimi

çözmeye yeltenmedim değil
sonra bundan utanmadım değil
çözersem kör düğümü ben ben olmam
bunu anladım geç olmadan
imzam olsun dedim, öyle sevdim esmerciği...







çözmeye çalışmayın bundan sebep beni...........................................

10 Kasım 2011 Perşembe

boyacı çocuk

otobüste dalıp dalıp giderken birden gözüme ilişiverdi. merdivenlerin başına oturmuş üstü başı boya olan çocuk.rızkını merdivenlerin soğuk zeminine dökmüş olmasından duyduğu elemle yüzü çizgi çizgi olmuş çocuk. gelip geçenin vicdanını susturamayan bir sesle cüzdanlarına sarılmasının sebebi o çocuk. boya kapları kırık, kalbi gibi. yerlere saçılmış boyalar, gelecek hayalleri gibi. demeyeceğim. zira ne dökülen boyalar, ne kırılan sandıklar bir çocuğun hayal kurmasına engel olabilir.

dönüp dönüp baktım sana. elimi camdan uzatıp bir kere okşamak istedim o terli saçlarını.bu bile rahatsız ediyor beni. acılar üzerinden afilli cümleler kurup, edebiyat yapmak. yazı yazmak. yazmak ve vicdanını susturmak.ama ben yazarak kanatmaya çabalıyorum vicdanımı. acı çekmemek için sürekli palyaço gibi etrafta dolanan insanlardan haz etmem.